Yenilenebilir Enerji Kaynakları Potansiyeli

Dünya’ya atmosferden eriŞen güneŞ ıŞınımı miktarı “güneş radyasyonu” olarak ifade edilmiştir. PV için enerji kaynağı olarak güneş radyasyonu kullanıldığı vurgulanmıŞtır. Bu güneŞ radyasyon miktarı (güneş sabitesi)1 367 kWh.m -2 sabit değeridir ve yıl içerisinde Dünya’nın eliptik Şekli nedeniyle ±%3.3 oranında değiŞim gösterebileceği ifade edilmiştir.

GüneŞ ıŞınımlarının Dünya yüzeyine ulaŞtığı iki farklı yol belirtilmiŞtir: Bunlar doğrudan ıŞınım ve yaygın ıŞınımdır. GüneŞ ıŞınlarının yaklaŞık %75’i küresel güneŞ ıŞınlaması olarak Dünya yüzeyine ulaŞtığı, bu değer, güneŞ ıŞınlarına dikey bir yüzey üzerinde yılda metrekare baŞına kilowatt saat (kWh.m -2 .yıl-1 ) olarak belirtilmiŞtir. Almanya ve Orta Avrupa için, küresel güneŞ ıŞınımı ortalama değeri, yaz ortasında 900 ile 1 200 kWh.m – ². yıl-1 civarında iken Çölde (Sahra) ortalama değer 2 500 kWh.m -2 .yıl-1 olarak verilmektedir (EİE, 2017a).

Tüketilen enerji (kWh) Saat (h) Toplam (kWh) Soğutma (kWh) Sağım (kWh) 27 Dünyanın Şekil olarak, küre (geoit) olması nedeniyle güneŞ ıŞınlarının yeryüzüne düŞme açısı koordinatlara göre farklılık göstermektedir. Dolaysıyla fotovoltaik panel (PV) planlaması yapılacak olan bir yerin bulunduğu koordinatların yıllık güneŞlenme miktarları, panelden elde edilecek enerjiyi doğrudan etkilediği belirtilmektedir (Thomas, 2003).

Türkiye’nin güneŞ enerjisinden yıllık elektrik üretim potansiyeli en az 500 GW olarak tahmin edilmektedir (Bayraktar, 2016). GüneŞ enerjisi, öteki YEK ile karŞılaŞtırıldığında, Türkiye’de en fazla potansiyeli olan enerji kaynağı olduğu ifade edilmiŞtir. Türkiye’nin 2016 yılsonu itibarıyla elektrik enerjisi toplam kurulu gücünün yaklaŞık 79 GW olduğu dikkate alındığında, bu noktada güneŞ enerjisindeki potansiyel dikkat çekmektedir. Türkiye’nin güneŞ enerjisinden yılda teknik potansiyel olarak 189 GWh elektrik üretimine sahip görünür iken, kendisine emsal ülkeler olan İspanya ve Fransa’dan ortalama %30’dan fazla bir potansiyele sahip olduğu belirtilmiŞtir. Türkiye’nin konumu itibariyle güneŞli gün sayısının çok olması sonucunda teknik açıdan bu potansiyele en büyük etken olarak gösterilmektedir (EEG, 2016).

Yeryüzünde en yaygın bulunan YEK’dan biri, güneŞ enerjisi olduğu belirtilmiŞtir. Bu enerjiden, elektrik ve ısı elde edilebilir. Öte yandan, günümüzde PV panel kullanımı fosil yakıt kullanmaktan maliyetli olduğundan gelen güneŞ enerjisinin sadece %0.04’ü kullanılmakta olduğunu belirtmiŞtir (Mohtasham, 2015).

Bu durumu fark eden araŞtırmacılar, günümüzde güneŞ enerjisi teknolojilerinden en iyi düzeyde faydalanmak için birçok araŞtırmalar ve teknolojideki geliŞmeler ile yanı sıra maliyetlerin inmesi, bu konudaki yatırımları artırdığını vurgulamıŞlar (Karagöl ve ark., 2017). ETKB (2017c)’nin verilerine göre, Türkiye’nin bulunduğu koordinatlardan kaynaklı yüksek güneŞ enerjisi potansiyeline sahip olduğu belirtilmektedir. ETKB’nca hazırlanan, Türkiye’nin GüneŞ Enerjisi Potansiyeli Atlası (GEPA)’na göre, yıllık toplam güneŞlenme süresinin 2 737 saat (günlük toplam 7.5 saat) olduğu ve gelen güneŞ enerjisi 1 527 kWh.m -2 .yıl-1 (günlük toplam 4.2 kWh.m -2 ) olduğu belirtilmiŞtir. GüneŞ enerjisinden yararlanmak amacıyla malzemeler, yöntem, teknolojiler ve teknolojik düzey açısından çok farklılıklar göstermekle birlikte iki ana grupta değerlendirilmekteler: Birincisi, ısıl GüneŞ teknolojileri ve odaklanmıŞ GüneŞ enerjisi (CSP); GüneŞ enerjisinden ısı elde edilen bu sistemlerde, ısı doğrudan kullanılabileceği gibi elektrik üretiminde de kullanılabilir. İkincisi, GüneŞ hücreleri: fotovoltaikler (yarı iletken malzemeler) güneŞ ıŞığını doğrudan elektriğe dönüŞtüren sistemler olarak belirtilmiŞtir.

Paylaş:
Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir